Ü mit Şimşek Kuru dallarla dolu bir ağaç, üstünde bahar ve yazdan hiçbir iz taşımaz. Sanki hiç yeşermemiş, sanki hiç meyve vermemiş gibidir. Kurumuş yeryüzü, üzerinden gelip geçmiş mevsimlerden hiçbir iz taşımaz. Sanki çiçekler hiç açmamıştır onda. Yemyeşil halılar, bir hatıra bırakmaksızın kaldırılmıştır onun yüzünden. Fakat kimse şüphe etmez ağacın tekrar dirileceğinden. Gün gelir, tekrar yapraklarını giyinir ağaç. Çiçekler tekrar açar. Halılar yeniden serilir yeryüzüne. Kelebekler döner. Ölmüş yeryüzü tekrar dirilir bütün ihtişamıyla. Bir b…
Sosyal medya